پایگاه ورزشی ساج اسپرت دومین مصاحبه اختصاصی خود رو با قدیمی ترین کوهنورد خراسان، ملقب به “بابا کوهی” انجام داد. این گفتگوی صمیمانه بیش از ۳ ساعت به طول انجامید. لازم به توضیح است که این مصاحبه در محل باشگاه شخصی و با حضور فرزند ایشان، محمد عبدالله زاده صورت گرفت.

خودتون رو بطور کامل معرفی کنید؟

بسم الله الرحمن الرحیم، از شما ممنونم بابت مصاحبه و بهتون خیرمقدم و خوش آمد میگم، لطف کردید تشریف آوردید. عبدالله عبدالله زاده هستم متولد سال ۱۳۱۶٫

آقای عبدالله زاده چند فرزند دارید؟

خداوند ۴ فرزند به من هدیه داده، سه دختر و یک پسر.

شغل و ورزش شما با همدیگه مرتبط بوده؟

بله،من فرهنگی بازنشسته هستم و سال های سال کارم ورزش بوده، هم آموزش می گیرم و هم آموزش می دهم. بنده چندین سال مربی ورزش بودم در آموزش و پرورش و مقاطع مختلف تحصیلی.

چرا رشته کوهنوردی رو از بین رشته های ورزش انتخاب کردید؟ علت خاصی دارد یا براساس علاقه این ورزش رو انتخاب کردید؟

بنده پس از انتقال شغلی به مشهد در  هنرستان سید جمال اسدالله زاده مشغول به کار شدم. محل کارم به کوه های خلج مشهد بسیار نزدیک بود، از این رو با توجه به علاقمندی به طبیعت و استعداد و توانایی دانش آموزانم و به خصوص علاقه آنها، به این فکر افتادم که بچه ها رو به دل طبیعت ببرم و چون کوه های خلج علاوه بر کوهنوردی شرایط سنگ نوردی داشت باید کار سنگ هم انجام میدادیم. در نهایت با استقبال بچه ها  بچه ها خواه ناخواه به این رشته علاقمند شدم و کارم رو در رشته کوه نوردی جدی تر دنبال کردم. در ابتدا از آموزش های آقای طاهر زاهدی استفاده کردم و سپس با شرکت در کلاس ها و دوره های مختلف آموزشی در مناطق مختلف ایران با اصول حرفه ای این رشته آشنا شدم.

من فکر میکنم برای شروع هرکاری همان جرقه نیاز هست، اینکه باید یک جرقه ای ایجاد بشه یا به گفته بعضی ها باید انگیزه باشد و برای هراقدامی جرقه و انگیزه لازم است. جرقه و انگیزه باید باشه تا انسان راهشو درست انتخاب و دنبال کند. در واقع من از دورانی که دانش آموز بودم کارهای پیش آهنگی یا کار گروهی انجام می دادم، از گردشکری و طبیعت گرفته تا سایر کارهای گروهی. علاوه بر این در کارهای عمرانی برای مناطق محروم همیشه پیش قدم بودم.

با این حساب فعالیت کوه نوردی شما بایستی بسیار  طولانی ست؟

بله، من از دهه ۴۰ به طور مداوم کوه نوردی میکنم، در دهه ۵۰ فعالیت من و تیم ما قوی تر شد تا اینکه همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی، باشگاه کوه نوری ما نیز متولد شد، یعنی اولین جمعه بعد از پیروزی انقلاب در سال ۱۳۵۷٫ از همان دهه ۴۰ تاکنون به طور مستمر ورزش میکنم  و روزی ۲ ساعت ورزش و پیاده روی صبحگاهی.

پس به جرات می توان گفت شما قدیمی ترین کوهنورد شرق کشور هستید، درسته؟

من روی قدیمی بودن کوهنوردی مقداری حرف دارم، خیلی وقتا هست که شخصی کوهنوردی میره و دیگه ادامه نمیده و یا شاید بعد از مدتی دوباره ادامه میده، یا فردی با موی سفید به کوه میره میگن قدیمی ترین کوهنورد هستی، درحالیکه اینطور نیست،کاری که من کردم خیلی کم اتفاق افتاده، من بیش از ۵۰ سال به طور مستمر کوه نوردی میکنم و لحظه ای از علاقه به کوه در من کاسته نشده و این رو مدیون خدا هستم که کمکم میکنه تا در خدمت جوانان و نوجوانان باشم، ضمن اینکه خودم دنبال یادگیری هستم تا به روز باشم و پاسخگوی سوالات جوانان و نوجوانان.

حالا که حرف از جوانان نوجوانان شد، قطعا شما الگویی خیلی خوب برای جوانان و نوجوانان هستید، اما الگوی شما کیست؟

هدف و الگوی من خدمت و خدمت کردن بوده و اینکه تلاش هایم نتیجه بده و ثمرش رو ببینم. بسیاری از شاگردان من الان در تیم ملی هستند یا در سطح کشور و استان جزء مدیران ورزشی هستند و این منو خیلی خوشحال میکنه.

راست میگن کوهنوردان همیشه جوان هستند و جوان می مانند؟

نه تنها کوهنوردان، بلکه هر ورزشکاری جوان می مونه. حالا چرا کوهنوردی؟ بخاطر اینکه با طبیعت سر وکار دارند، آرامش کوه و طبیعت، جوانی و نشاط رو در انسان دو چندان می کنه.

در آستانه چهلمین سالگرد، نخستین صعود ایرانیان به یک قله بیش از ۸۰۰۰ هزار متر دنیا هستیم، قله معروف مانسلو، در این مورد چه اطلاعاتی دارید؟

کوهنوردی حرفه ای یک رشته پرهزینه است، قبل از انقلاب بیشتر مشکل در هماهنگی افراد یا رابطه ها بود که خوشبختانه این موضوع اکنون رفع شده است. در اون زمان بنده به دلیل درآمد کم نتونستم صعودی این چنینی داشته باشم. من افرادی رو میشناسم که همین تازگی به قله پوودا با بیش از ۷۰۰۰  متر ارتفاع با هزینه خودشون صعود کردند و به دلیل هزینه های بالا، من توانایی همراهی با عزیزانی که به قله مانسلو صعود داشتند را نداشتم.

مهمترین اتفاق ورزشی زندگی شما چیست؟

در طول دوران ورزشی من اتفاقات شیرین بسیاری رقم خورده که هریک به نوبه خود مهم و ارزشمند بوده اند، اما یکی از برجسته ترین افتخاراتم سرپرستی گروهی ۱۰۴ نفره برای صعود قله آرارات ترکیه بود. این تعداد هیچ یک ورزشکار و کوهنورد حرفه ای نبودند و جالب تر آنکه ۶۰ نفر از این تعداد خانم بودند. کاری سخت و البته پر از خاطره شیرین و ماندگار که با همکاری دوست عزیزم آقای نعیم آبادی و در هفته دولت صورت گرفت.

مهمترین اتفاق غیر ورزشی زندگی شما چه بوده تاکنون؟

تولد فرزندان و نوه هایم از رخدادهای شیرین زندگی من بوده و همرزمی هرچند کوتاه با دوستان در مدت جنگ تحمیلی، البته بسیاری از دوستان و همکاران نزدیکم درجنگ تحمیلی جانباز یا به درجه رفیع شهادت رسیدند.

بدون شک می توان گفت کوهنوردی ورزشی سبز است، رفتار شما با طبیعت چگونه است؟

من معتقدم اگر طبیعت از بین برود؛ آدمی نیز نابود خواهد شد. من در هر یک از صعود های ورزشی خود حتمن طبیعت را مد نظر دارم و ورزش ما وابستگی مستقیم به طبیعت دارد. همیشه همراهانم را به رعایت نکات زیست محیطی گوش زد کرده و الزام آور کردم، تا بحال به خاطر ندارم که به طبیعت رفته باشم و زباله یا آشغالی از من یا گروهم در طبیعت باقی مانده باشد یا اینکه به محیط زیست، درختان، گیاهان و یا جانوران آسیبی رسانده باشم. بارها و بارها در برنامه های ورزشی خود از رفتار ناشایست برخی افراد در طبیعت رنجیده خاطر شدم و معتقدم هیچ چیز خطرناک تر از انسان برای طبیعت نیست. در بسیاری از صعودهای ورزشی، همگی اعضای گروه به پاکسازی مسیر کوهپیمایی خود اقدام کردیم.

آیا تاکنون غارنوردی هم داشته اید؟

-با خنده ای بلند- البته، مگر می شود کسی کوهنوردی مداوم داشته باشد و به غار نرود. من غارهای زیادی رو در استان و کشور رفتم، به جرات می تونم بگم بیش از نیمی از قله ها و غارهای خراسان بزرگ رو بازدید داشتم. غارهای مغان، کارده، مزدوران و بزنگان رو چندین بار بازدید داشتم. اخیرا توجه به غارها زیاد شده و غار نوردی هم مستقل از کوهنوردی معرفی میشه و این موضوع بسیار خوبیست چون بر جاذبه های گردشگری طبیعی ما می افزاید، اما متاسفانه رفتار ما با طبیعت و غار نابخردانه ست، شاید باور اینکه غار مغان ۳۰ سال قبل با الان بسیار تغییر کرده، سخت باشد، ما ۳۰ سال پیش در این غار خفاش بسیاری داشتیم، سنگواره، استلاکتیت و استلاگمیت های زیاد در این غار بود ولی الان نه تنها این مواردوجود ندارد که گاها زباله و یادگاری های برخی ها در این غار دیده می شود. در بسیاری از غارهای دیگر مثل غار جوجه و لکی اسپیور در شهر قاین-استان خراسن جنوبی- تا همین ۱۰-۱۵ سال قبل آثار و اسکلت های انسان های اولیه و غارنشین وجود داشت، اما الان دیگر چیزی از آن نمانده است. این مشکلات بیشتر توسط مردم عادی و بازدید کنندگان ایجاد می شود ولی رنج آورتر ازآن اینکه دانشجویان رشته های مرتبط از جمله باستان شناسان نیز در تخریب غارها سهیم هستند.

photo_2016-08-04_10-16-02

جناب عبدالله زاده، اگر به دنبال کوهنوردی نمی رفتید، سراغ چه ورزشی دیگری می رفتید؟

من سال ها همزمان با کوهنوردی، کشتی می گرفتم و کشتی هم از علایق من بوده و هست.

جناب عبدالله زاده، این سوالات را فقط با بله یا خیر، پاسخ دهید؟

اگر همسرتان از شما بخواهد این ورزش راکنار بگذارید، اینکار را انجام می‌دهید؟ -با خنده ای آرام- خیر

اگر پشت چراغ قرمز گیر کرده باشید و درعین حال مهمترین قرار ورزشی زندگیتان را از دست می دهید، آیا از چراغ عبور میکنید؟ هرگز

آیا تا بحال در طول دوران این رشته ورزشی تقلب یا نا حقی کرده اید؟ یا آیا تا بحال دوپینگ کرده اید؟

 هرگز، من همیشه با دوپینگ مخالف بوده و هستم چون بدن و فعالیت شما را از حالت طبیعی خارج می کنید،‌در مورد ناحقی در ورزش هم برای ورزش چنین چیزی وجود نخواهد داشت، چون روحیه ورزشکار بر پایه جوانمردیست و من هنوز ندیدم ورزشکار واقعی، ناجوانمردی و یا نا حقی کند. البته اخیرا دوپینگ در تغذیه باب شده وکار درستی هم نیست، متاسفانه بعضی از سالن و باشگاه های ورزشی از این طریق برای خود منبع درآمد ایجاد کرده اند و بدون شک این مساله بر سلامتی جوانان اثر منفی و مخربی دارد.

جایگاه ایران در رشته کوهنوردی وصخره نوردی در بین سایر کشورهای دنیا کجاست؟

به لطف خدا عزیزانی داشتیم که برای این ورزش بسیار زحمت کشیدند، کسانی چون اقای مهدی امیری که جزء ۶۰  کوهنوردی بودند که بدون کپسول اکسیژن قله اورست رو فتح کرد و ایشون اولین پلنگ برفی ایران بودند. همچنین آقایان قیچی ساز و مرحوم آقای محمد داوودی، صخره نوردی قدرتی و سرعتی رو به ایران معرفی کردند و از بزرگان این رشته هستند. به لطف این عزیزان و بزرگان دیگر می توان گفت کوهنوردان و صخره نوردان ایرانی در آسیا و دنیا همیشه حرفی برای گفتن دارند.

جناب آقای عبدالله زاده با توجه به سابقه طولانی شما در این ورزش، به نظر شما مهمترین اصول و نکات این ورزش برای ورزشکاران چیست؟

 در کوهنوردی سه نکته رو باید توجه داشت: اول دانش و بینش یک ورزشکار؛ دوم تجهیزات استاندارد؛ و سوم تشخیص زمان مناسب برای استفاده از نکته اول و دوم.

چه آرزوی ورزشی دارید که هنوز به آن دست پیدا نکردید؟

به لطف خدا به تمام آرزوها و اهدافم رسیدم. فرزندان خوب و سالم و ورزشکار، خانواده ای مهربان. همچنین کوهنوردان و همراهان واقعی و البته جوانمرد. اما نکته مهم اینست هیچگاه خودم رو با کسی مقایسه نکردم، بلکه خودم رو تنها با خودم مقایسه کردم و راضی هستم.

پس بی شک از دوران ورزشی خود راضی هستید؟ 

بله قطعا

به عنوان آخرین سوال؛ کهنسال ترین کوهنورد استان چه توصیه ای برای جوانان و ورزشکاران دارد؟

توصیه من نه تنها به ورزشکاران بلکه به جوانان این است که با حرکت ملموس بشن، ورزش و تحرک رو در زندگی روزانه خود قرار بدن، با توجه به عصر تکنولوژی و ماشینی همه کسانی که ورزشی و تحرک ندارند دچار مشکلات خواهند شد، پس روزانه حداقل یک ساعت زندگی خودتون رو با حرکت واقعی همراه کنید و در پایان برای همشون آرزوی موفقیت و سربلندی را از پروردگار خواستارم.

photo_2016-08-04_10-15-47

#

اشتراک این خبر در :