آقا بیا و ببین اینجا چه خبره، ما کجا برزیل کجا، برزیل کجا ایران کجا،آنها کجا ما کجا، شما کجا دیگران کجا، اوه اوه چه کجا تو کجایی شد، بگذریم بریم سر مسابقات المپیک ریو ۲۰۱۶٫

همونجور که می دونین المپیک هر ۴ سال یه بار، ۲۰۱۶ ریو-برزیل/۲۰۱۲ لندن-انگلستان/۲۰۰۸ پکن-چین/۲۰۰۴ آتن-یونان/۲۰۰۰ سیدنی-استرالیا و….، امسال المپیک یه ویژگی خاصی داشت، یه امنیت خاصی داشت، بچه ها میرفتن مسابقه و باشگاه وقتی میومدن هتل، کیف و پول و ساک و … رو کیف قاپای برزیلی خیلی تمیز برای نقشه کشیدن، حتی آقایون پیشنهاد دادن که هر کی از ایران میره بریل یه همراه ببره که مواظب کیف و وسایلش باشه، بخاطر همونه که هر گروه از ایرانیا میرن، هیات همراه از خود ورزشکارا بیشترن، حتی مورد داشتیم، ورزشکار رفته مسابقه داده، تموم که شده تازه مربی نفس نفس زنان رسیده، یعنی من یکی که هلاک این برنامه ریزی تمیزم.

حالا اینکه یهو آب استخرا سبز میشه، موتورسوارای بومی کیف میزنن و تصادفات شدید میشه که چیز نگران کننده ای نیست.

اما از حق که بگذریم بازم وزنه برداری به داد ما رسید که اولین مدال رو دشت کردیم، وگرنه وزیر که حالش خوب نبوده ظاهرا، آخه یک هفته از المپیک گذشته هنوز یه مدالم نداشتیم، ولی بنازم که تا الان ۲ تا مدال داریم هر ۲ تا هم طلا، آقا ما فقط تو کار طلائیم، ما یه پنج تا طلا دیگه درو کنیم به رتبه چهارم پنجم می رسیم.

آقا برید کنار، کنار، ما موتورمون تازه روشن شده، کاش المپیک یه ۴ یا ۵ ماهی باشه .

  وزنه بردارمون بودن مربی طلا برده، بعد بعضی با یه لشکر مربی و سرپرست، پفک هم نمی برن، پس به این نتیجه میرسیم مربی زیاد مثمر ثمر نیس، عشقیه، بود و نبودش یکه !!!!!!!!!!!!!

#

اشتراک این خبر در :