مصاحبه اختصاصی با سرپرست (خزایی) و سرمربی (حبیب الهی) تیم فوتبال اعتمادیان قاین

photo_2016-10-16_14-00-08

تیم فوتبال بستنی اعتمادیان قاین، تیمی با حداقل امکانات و حمایت، با شایستگی تمام و با اقتدار کامل به مقام قهرمانی لیگ استانی رسید و به عنوان تنها نماینده استان خراسان جنوبی به مسابقات لیگ دسته سه کشوری راه پیدا کرد. بر آن شدیم تا با سفری به سرزمین طلای سرخ، با کادر فنی این تیم دیدار و مصاحبه ای داشته باشیم.

پس از هماهنگی و حضور بر سر زمین تمرینی این تیم که با استقبال گرم کادر فنی تیم و بازیکنان این تیم مواجه شدیم، گفتگویی گرم و دوستانه با سرپرست و سرمربی این تیم داشتیم.

گفتگوی خود را با سرپرست تیم جناب آقای خزایی آغاز کردیم.

  • ضمن تشکر از استقبال گرم و سراسر محبت آمیز شما، لطفا در ابتدا خود را معرفی کرده و چندسال سابقه ورزشی دارید؟

بنده حسن خزایی متولد ۱۳۴۳ در قاین هستم. شاید سابقه ورزشی درخشانی ندارم ولی از سال ۱۳۶۲ به طور حرفه ای به عنوان یکی از اعضای کادر فنی تیم های مختلف شهرستان و استان خراسان بزرگ فعالیت داشتم. سابقا در تیم هلال احمر قاین که یکی از تیم های فوتبال برجسته شرق کشور در دهه ۷۰ بود مشغول بودم و مرحوم حسین اوحدی، رییس وقت اداره هلال احمر شهرستان از هر طریق ممکن حامی و یاور تیم بودند. پس از مدتی که در خدمت تیم هلال احمر بودم به مدت ۱۰ سال از شهرستان دور بودم ولی مجددا با دعوت دوستان حدود ۲ سال است که با قاین برگشتم و در خدمت این تیم هستم.

  • انگیزه تشکیل این تیم چه بود؟

در کل موسس تیم و باشگاه آقای اعتمادیان هستند و هدف و انگیزه ایشان جز کمک به ورزش شهرستان و کشف و ساماندهی جوانان مستعد این شهرستان نبوده است. انگیزه آقای اعتمادیان آنچنان بالا بوده که با تزریق این انگیزه به کادر فنی و بازیکنان و همچنین ترسیم نقشه راه در سال اول تشکیل خود در لیگ شهرستان قهرمان شده و پس از حضور در لیگ استان با اقتدار کامل و قبل از پایان مسابقات قهرمان استان شده و به لیگ دسته سه کشور صعود کردند.

  • برنامه و اهداف آینده شما چیست؟

اصلی ترین هدف ما حفظ تیم است، البته این ممکن نخواهد شد مگر با جذب اسپانسر و حامی مالی. ما بیشتر از همه بر روی حامیان و اسپانسرین بومی شهرستان امید داریم و امیدواریم که بتوانیم با ایشان ارتباط برقرار کنیم و به تفاهم برسیم. بچه های ما بدون هیچ چشم داشتی توپ می زنند، شاید گفتن این موضع جالب نباشد اما ما برای تامین لباس، کفش و توپ بچه ها مشکل داشته و داریم.

  • چند درصد از بازیکنان تیم بومی شهرستان هستند؟

به جز یک بازیکن غیر بومی، سایر بازیکنان، اعضای کادر فنی و رییس باشگاه بومی شهرستان قاینات هستند. بچه هایی با استعداد فوق العاده بالا که از شهر و روستاهای اطراف برای ما توپ می زنند.

  • تلاش و زحمات شما بر کسی پوشیده نیست، اما آیا خسته نشدید؟

به هیچ عنوان، من به فوتبال علاقه بسیاری دارم و برای موفقیت این تیم هر چه در توان دارم انجام می دهم و انتظاری هم ندارم، کاری که با عشق و علاقه انجام شود، جایی برای پول باقی نمی گذارد. این تیم بسیار منسجم و یک دست است، ۸ نفر از بازیکنان ما بیش از ۱۰ سال است درکنار هم توپ می زنند و این کادر فنی نیز بالغ بر ۲۰ سال است که در کنار هم فعالیت دارند. پس دوستی بین ما و عشق به فوتبال باعث شده کنار یکدیگر بمانیم و هیچ یک خسته نشویم.

  • مهمترین آرزوی ورزشی ما چیست؟ آیا دستیابی به آرزوی ورزشی خود را سخت و دور می بیند؟

سال های گذشته و قبل از تقسیم استان خراسان بزرگ، بزرگترین آرزوی ورزشی من قهرمانی در استان بود، قهرمانی در استان خراسان چیزی کمتر از قهرمانی در مسابقات کشوری نداشت. تیم های بزرگ از شهرهای بزرگ همیشه مدعی بودند و به نوعی ما با دست خالی به جنگ شیر می رفتیم. با توجه به اینکه استان خیلی پهناور بود و تیم های شهرستانی بسیار، لذا تیم های شهرستانی در ۳ گروه تقسیم می شدند و قهرمانان گروه ها با یکدیگر مسابقه داشتند و در نهایت یک تیم به مسابقات کشوری راه پیدا می کرد، پس کاری بس سخت و دشوار بود. اما خوشبختانه حال با تلاش مضاعف این بچه ها به این آرزوی خود رسیدم و شک ندارم که این آرزوی خیلی ها بوده است. امیدوارم بتوانیم در کنار یکدیگر آرزوها را دسیافتنی کنیم.

photo_2016-10-16_14-00-16

و در ادامه گفتگو با آقای حسن حبیب الهی، سرمربی تیم فوتبال اعتمادیان قاین.

  • لطفا در ابتدا خود را معرفی کرده و چندسال سابقه ورزشی دارید؟

بنده حسن حبیب الهی و کارمند آموزش و پرورش هستم. از سن ۲۰ سالگی به طور حرفه ای به سمت ورزش و فوتبال رفته و در دهه ۷۰ یکی از قدیمی ترین مدارس فوتبال استان خراسان بزرگ را تاسیس کردم.

  • مدرک شما در چه سطحی است؟

بنده در سال ۱۳۸۲ همزمان با بزرگانی چون فرشاد پیوس موفق به اخذ مدرک آ مربیگری آسیا شدم. این دوره با نظارت آقای چمنیان و محصص برگزار شد و تا امروز بیش از ۲۵ سال سابقه مربیگری دارم.

  • شاید به توان گفت در دهه ۷۰ فوتبال شهرستان قاینات در اوج بود و از اواسط دهه ۸۰ ، فوتبال شهرستان از دوران طلایی خود فاصله گرفت، به نظر شما علت چه بود؟

بدون شک انجام هر عملی نیازمند انگیزه است و نبود انگیزه باعث مرگ استعدادهاست. در دهه ۶۰ و ۷۰ فوتبال شهرستان همیشه درخشان بود و تیم هایی مثل هلال احمر و شهرداری قاین همیشه مدعی بودند. یکی از برجسته ترین انگیزه جوانان آن زمان، بهاء و ارزشی بود که اداره کل تربیت بدنی خراسان بزرگ و هیات فوتبال به ورزش فوتبال می داد. از دهه ۸۰ با تقسیم استان خراسان بزرگ و تشکیل خراسان جنوبی دیگر مسابقات و لیگ استان به طور منظم برگزار نشد و اداره کل آنچنان که باید و شاید به ورزش بخصوص فوتبال رسیدگی نکردند. البته تعمیر تنها زمین چمن شهرستان که چندین سال طول کشید بی تاثیر نبود، اما خوشبختانه اخیرا هیات فوتبال استان و شهرستان با برنامه ریزی منظم مسابقات را در سطح استان برگزار می کند.

  • حامی و اسپانسر اصلی شما آقای اعتمادیان است؟ آیا جز ایشان حامی دیگری با شما ارتباط برقرار کرده است؟

تا این لحظه تمامی هزینه های مسابقات و ثبت نام در لیگ، سفرها و… از طرف آقای اعتمادیان پرداخت شده و ما از ایشان کمال تشکر را داریم، اما نبایستی از ایشان توقع زیادی داشت چون بهرحال ایشان به خاطر عشق و علاقه و از درآمد یک مغازه هزینه های این تیم را متقبل شده اند. اما از این پس که مسابقات ما کشوری شده و هر لحظه جدی تر می شود، طبیعتا هزینه ها نیز افزایش پیدا خواهد کرد و می بایست حامی بزرگتری در کنار ما قرار بگیرند که خوشبختانه پتانسیل آن نیز در شهرستان با توجه به صنایع بزرگ و خصوصی وجود دارد.

  • انتظار شما از مسئولین شهرستان چیست؟‌ آیا تابحال اقدامی عملی برای شما انجام گرفته است؟

چندی پیش جلسه ای با حضور مقامات و مسئولین شهرستان با محوریت کمک به این تیم برگزار شد، عزیزان قول های بزرگی دادند، اما در عمل هیچگونه اقدامی برای کمک به ما صورت نگرفته زیرا متاسفانه به فوتبال و این تیم از دید سیاسی نگاه می کنند. انتظار ما از مسئولین شهرستان اینست؛ با توجه به اینکه ما نماینده شهرستان و استان هستیم به ما بیشتر بهاء دهند و برای حل مشکلات ابتدائی ما تلاش نمایند. شاید باورکردنی نباشد اما حتی یک پیام تبریک یا پلاکارد از طرف مسئولین در سطح شهرستان برای ما منتشر نشد. یا به عنوان مثال در هفته اول لیگ ما میزبان بودیم ولی در هفته دوم ما مهمان هستیم و با یک مینی بوس فرسوده ۱۰۰۰ کیلومتر را باید طی کنیم، مینی بوسی که ۱۵ نفر ظرفیت دارد اما ۳۱ نفر با این ماشین طی مسیر کردند. به نظر شما آیا میتوان از این بچه ها و با این وضعیت انتظار فوتبال داشت؟ البته در این بین نباید کمک هیات فوتبال شهرستان جناب آقای شریف زاده و هیات فوتبال استان جناب آقای برات زاده را نادید گرفت.

  • تیم شما در جریان مسابقات لیگ دسته سه کشوری اولین مسابقه خود را چند روز قبل با نماینده استان اصفهان، تیم هنرمندان آران و بیدگل کاشان انجام داد و علیرغم شایستگی و میزبانی شایسته شما، اما نتیجه را ۲ بر ۱ واگذار کردید، در این زمینه و تجربه اولین بازی در این سری مسابقات را چگونه ارزیابی میکنید؟

ما می توانستیم با اختلاف چندگل روز دوشنبه پیروز میدان باشیم اما یک شک روحی ساعتی قبل بازی، به تیم ضربه زد ولی با این حال بچه ها خیلی عالی بازی کردند. البته جا دارد اینجا از شرکت تروند برای پذیرایی بازیکنان دو تیم تشکر کنم. من از رسانه ها و مسئولین شهرستان انتظار بیشتری دارم، به طور متوسط هر ماه ۲ تیم از نقاط مختلف کشور به قاین سفر میکنند. علاوه بر شناساندن و آشنایی با قاینات، از نظر اقتصادی نیز به شهرستان کمک می شود، برای مثال هیچ قدرت یا سازمانی نمی تواند ماهیانه ۲ تیم از نقاط مختلف کشور که هر کدام حداقل ۳۵ نفر عضو و همراه دارد به شهرستان بکشاند، در جریان مسابقات ما در همین هفته میزبانی تیمی از کاشان بودیم و در آینده میزبان تیم کیش، کرمان و… هستیم. پس سرمایه گذاری در این زمینه بی شک باعث توسعه شهرستان نیز خواهد شد.

  • چقدر امید به بازیکنان خود دارید که به تیم های سرشناس و مطرح کشور راه پیدا کنند؟ آیا از این بازیکنان میتوان این چنین انتظاری داشت؟

 اجازه دهید من به چند سال قبل برگردم، سال ۷۷ تیم آموزشگاه های قاینات که سرمربیگری این تیم را به عهده داشتم در استان خراسان بزرگ قهرمان شد و نماینده استان در مسابقات کشوری بودیم، ۴ نفر از بچه های آن تیم جز برترین های مسابقات کشوری شدند، اما از این ۴ نفر  در حال حاضر یک نفر اعدام و ۲ نفر زندانی هستند و نفر چهارم مدتهاست که خبری از وی ندارم، در حالیکه بازیکنی چون یونس شاکری بازیکن حال حاضر تیم فوتبال پدیده مشهد در آن مسابقات بود و دیگر بازیکنانی چون حمید رمزی، مجید جلالی، محمود ترکی و … . آقای رضا خالقی فر بازیکن حال حاضر پرسپولیس مشهد در تیم هلال احمر قاین، از شاگردان و بازیکنان من بود اما شاید فرصت بازی کمتری پیدا می کرد چون بچه های بومی شهرستان بسیار از وی شایسته تر بودند. اما به آقای خالقی فر و شاکری و امثال این عزیزان بهاء داده شد و استعداد بالقوه خود را بالفعل کردند و شایستگی خود را مطرح کردند، اما با توجه به اینکه بازیکنان شایسته ای در دهه ۷۰ در شهرستان بودند و مسئولین ما از تیم و این استعدادهای ما حمایت نکردند، به راهی رفتند که نباید می رفتند و این به نوعی بی مسئولیتی، مسئولان است. حال اگر مسئولان ما را حمایت کنند، بدون شک افتخاری برای شهرستان خواهیم بود، در غیر اینصورت آینده این ورزشکاران مشخص نیست. استعدادهای این خطه بی نظیر است، آیا شما باور میکنید تمام بازیکنان این تیم بومی هستند و بدون دریافت هیچ پولی بازی می کنند؟ با توجه به اینکه ما ۵ سال زمین چمن نداشتیم. حال تیم کاشان فقط ۳۰% بومی اند یا تیم یزد با قراردادهای چندین میلیونی نتیجه میگیرند.

  • در پایان هر سخن، نظر یا پیشنهادی دارید، با گوش جان می پذیریم؟

آقای خزایی: تشکر ویژه ای دارم از مردم شهرستان که در مسابقات به عنوان یار دوازدهم کنار ما بودند و امیدوارم در مسابقات پیش رو نیز پرشورتر از قبل در ورزشگاه حضور پیدا کنند و به ما قوت قلب دهند، همچنین تشکر میکنم از آقای اعتمادیان که بدون هیچ منتی ما را حمایت مالی و معنوی کرده اند. امیدوارم در بازی آینده که به میزبانی نماینده سیستان و بلوچستان در نیکشهر برگزار می شود، با دست پر برگردیم.

آقای حبیب الهی: به نوبه خودم و از طرف تیم از اداره ورزش و جوانان شهرستان و آقای دکتر قطبی، هیات فوتبال شهرستان و آقای شریف زاده و هیات فوتبال استان خراسان جنوبی آقای برات زاده کمال تقدیر و تشکر را دارم.

photo_2016-10-16_14-00-26

photo_2016-10-16_14-00-21

 

#

اشتراک این خبر در :